Blogs

Afgelopen vrijdag vierde XS4ALL de 15e verjaardag. Reden voor een partijtje met snoep (veel!) en limonade, maar vooral items over het verleden en de nabije (wie durft er nu ver te kijken) toekomst. Op Frankwatching schreef Gitta Bartling al dat ze het een "bijzonder evenement" vond, dat vond ik ook. Wat me het meeste zal bijblijven:

Change is wat sleets geraakt als woord, maar de kredietcrisis gaat heel wat veranderen. Diederik Samsom schreef er een mooi artikel over in de Trouw van zaterdag. We zijn met zijn allen (volgens Diederik) hard aan het feesten en de kredietcrisis is alsof iemand midden op het feestje ineens de TL-buizen aandoet. Maar de chips en het bier zijn al op....

Het kabinet gaat het bedrijfsleven nu steunen met vervroegde afschrijving op gebouwen en machines en werktijdverkorting. Lijkt me prima, maar op de lange duur worden we daar niet beter van. Het verzacht nu alleen de pijn.

Vandaag was ik aanwezig bij de 10e verjaardag van Human Connection, een bedrijf dat opgericht werd door Gerke Visser, in een vorig leven een collega. Een hoop vrienden, klanten, ex collega's en alle combinaties hiervan werden lekker gemixt en er ontstond een prima atmosfeer.

Gerke heeft de kwaliteit zijn bedrijf te leiden op een manier die weinig gezien wordt bij grotere bedrijven, liefde voor mensen, zowel klanten als medewerkers, is zijn motto. Geen woorden, maar hij werkt ook gewoon zo. De laatste jaren zie ik dat mensen die enige bevlogenheid of liefde voor hun vak hebben, zich steeds vaker van grote bedrijven afkeren en voor zichzelf, helemaal alleen of in kleine bedrijven beginnen. Geen gezeur meer met op controle gerichte managers en dergelijke is dan vaak de drijfveer.

Kort na de presentatie van het rapport: “Innovatie Vernieuwd, Opening in viervoud” (te downloaden van de site) kopte de Volkskrant: “Accepteer dat innovatie negen van de tien keer niets oplevert”. Hiermee werd meteen de kern duidelijk: het beleid van de overheid is steeds meer gericht op het toepassen van bewezen effectieve methoden en dat is wat in het rapport diffusie en exploitatie genoemt wordt. Diffusie en exploitatie zijn activiteiten die hun eigen dynamiek en risico’s hebben, maar in principe veel minder risicovol zijn dan exploratie, het vinden van nieuwe oplossingen voor problemen.

Interessant bericht op Personeelslog. Niet iets nieuws, wel dat er onderzoek naar gedaan wordt. Maar kun je er wat mee? Zou je dit soort mensen kunnen spotten, kun je dat als ondernemer, kun je dat van buitenaf?

Stel je eens voor dat je in een bedrijf of instelling zit met een goed idee. Komt voor zou je zeggen. Hoe herkent een manager dit dan en wat zou hij/zij ermee moeten doen? Ik stel me drie mogelijk reacties voor:

De overheid probeert innovatie in het bedrijfsleven en de publieke sector te stimuleren. Allerlei initiatieven worden daarbij ontplooid, allerlei instrumenten (= subsidies om positief gedrag te bewerkstelligen) worden ervoor ingezet. Een nadeel dat aan de overheid kleeft, is dat de overheid iedereen gelijk moet behandelen. Dat willen we allemaal van de overheid. Dus iedere ondernemer (volgens overheidsdefinitie) mag innovatiesubsidies aanvragen, ook al is hij helemaal niet uit op innovatie, alleen op subsidie.

Voor het Innovatieplatform heb ik een overzicht gemaakt van projecten en activiteiten op gebied van sociale innovatie in Nederland. In korte tijd samengesteld, dus waarschijnlijk niet compleet, maar we komen een heel eind.

Het document is opgezet in Google Documents, en geeft daardoor aan een hoop mensen de mogelijkheid het document online te wijzigen. Als je wat toe te voegen hebt, geef me dan een seintje, dan nodig ik je uit als mede-editor.

Discussie erover altijd toegestaan, mail me of geef een reactie hieronder.

Klik hier voor het overzicht.

Berichtje in de Volkskrant van zaterdag: "Strijd om oplaadbare auto tussen topmerken". Wat zegt dit nu? In mijn ogen analyseren de topmerken de toekomst, zien dat de verkoop van hun produkten zwaar onder druk komt te staan, vrezen voor de winst, de groei en de aandelenkoers en ondernemen actie. Heel menselijk. Wat er niet bijstaat, maar wat ik vermoed en hoop (die mensen bij die "topmerken" zullen vast niet dom zijn) is dat die batterijen in auto's dan vooral via zonne-energie (en misschien ook windenergie?) opgeladen moeten worden. Gewoon uit het stopcontact, die gevoed worden via centrales die draaien op fossiele energie is dan niet zinnig.

Ik had gisteren een gesprek met Fietje Vaas, TNO-collega en één van de grondleggers van het denken over sociale innovatie (slimmer werken). Volgens haar kun je sociale innovatie definiëren door te kijken naar drie aspecten van verandering:

1. Input van de verandering
Sociale Innovatie gaat over veranderingen van de arbeidsorganisatie. Het kan dan gaan om veranderingen in: (a) het management, (b) de organisatie, (c) de inzet van arbeid en/of (d) de arbeidsverhoudingen.

2. Throughput (proces van de verandering)

Op de tweede avond van de leergang Sociale Innovatie (NCSI) werd de chaos in mijn hoofd alleen maar groter. Ik beëindigde de avond met een gevoel als: "Still confused, but on a higher level...". Marc van der Meer en Daan Andriessen hebben hun werk goed gedaan!

Met frisse moed het nieuwe terrein van "Sociale Innovatie" betreden bleek (onverwacht) aan de ene kant een zee van herkenning en aan de andere kant een poel van ideeen die allemaal wel iets met innovatie te maken hebben, maar waar het woord sociaal maar zijdelings mee te maken heeft. Een hoop concepten heb ik eerder al gezien, bijvoorbeeld bij Philip Kotler, die in Marketing Management al spreekt over The Societal Marketing Concept, waarin een bedrijf wordt aangeraden sterk in de huid van de klant te kruipen. Een vorm van adaptief reageren op je omgeving.